هو أحنا ناقصين

حالنا كل يوم من اسوء الى اسوء حال

محدش عارف مين السبب ومين اللى ابتدىء السؤال

كل يوم واحد يتولد وواحد يموت ومنعرفش مين فيهم المسؤل

............

قمصان بدل على بلونات

ده بقى حالنا

احنا بقينا اللى برانا مش جوانا

بقينا عبارة عن اسامى بتتحرك

مش بنى ادم

نسينا احنا ايه

وبقينا بنجرى ورا سراب كل يوم

نسينا اننا بنى ادمين

عندنا احساس ومشاعر هى اللى بتميزنا

عندنا قلب وعقل وحب وحياة رقيقة

بقينا عبارة عن اجهزة كمبيوتر

الالات ماشية وخلاص

مش بتفكر ولا بتحس

ماشية فى روتين

ياترى حنفضل على طول فى روتين وحياة جامدة مفيهاش احساس

ولا حنتمرد على اللى جوانا ونعيشها بقلبنا وعقلنا بجد

هو أنا مين ؟؟

هو أنا مين ؟؟

هو أنا صح ولا غلط ولا ايه الحدوتة ؟؟

هو أنا ناجح ولا فاشل ولا مجرد هوجة ؟؟

هو انا طيب ولا شرير ولا بين البينين ؟؟

هو انا صاحب ولا متصاحب او اللى اعرفهم بنى أدمين ؟؟

هو أنا حسين ولا ادهم و جام ولا مين ؟؟

هو أنا طالب ولا محامى ولا كاتب ولا نقيب الصحفيين ؟؟

هو أنا وسيم ولا جان ولا وحش ولا منفوخ زى البلالين ؟؟

هو أنا مين ؟؟؟

آل سياسة أل

سياسة ايه بس اللى عاوزانى اتكلم فيها

فيها ايه السياسة عشان اتكلم

فيها ايه السياسة اللى اتكلم فيها بعد فهمى هويدى وابراهيم عيسى والناس ديه

فيها ايه السياسة اللى بتخرب بيوت الناس من غير فايدة ولا نفع

فيها ايه السياسة اللى كل اللى اشتغل فيها لااما افاقين ومنافقين لا اما متعقلين او منفوخين

فيها ايه السياسة اللى تقعد تحت الغطا وماسك ورقة وقلم وترسم خريطة سياسة لعشرين سنة قدام

فيها ايه السياسة اللى مفيش حد فيها بيفهم فى السياسة

واخدة اكبر من حقها بمراحل

احنا اللى عملنا فيها كده

حبيتك أنا

اه بحبك انتى

معرفش امتى حبيتك ولا ليه حبيتك

بس اكتشفت انى فجأة حبيتك

بقيت اشوفك فى كل صورة وفى كل كلمة

بقت احلامى معاكى انتى

وبحلم اكمل مشوارى معاكى انتى

انا حبيتك .... افتحيلى قلبك

راحل

أنا حر

مش حفضل محبوس تانى جوه المدينة

حنطلق حاطير واغوص فى الكون

مبقاش فى حاجة تقيدنى ومش حخاف

كفاية خوف

استنيت كتير مش عارف

طب لو استنيت كمان ايه ممكن يحصل

ولا حاجة ॥

اخدت قرارى وحارحل وحاغير كل حاجة

ومش حخاف تانى

ومش حافضل زى ما انا

وحشتينى

وحشتينى بجد

وحشنى صوتك

وحشنى وجودك فى حياتى

وحشنى رقتك وضحتك

وحشنى دموعك وفرحتك

وحشنى اسمى لما بتقوليه

وحشنى ملامحك وعيونك

وحشنى لمسة ايدى لايدكى

وحشنى سهرنا كل يوم

وحشنى كلامنا اللى مش بيخلص

وحشتنى سنين قضيها مع بعض

وحشتنى روحى ونفسى اللى مش بعرفها الا معاكى

الناحية التانية

اصبحت للاغانى للشباب كالدم فى الاوردة والهواء فى الرئة .. فاضحى من روتين الحياة الشخصية للشباب الاستماع الى الاغانى بكافة انواعها واشكالها احيانا.. ولكن مع هذه الظاهرة تعود ظاهرة كانت موجودة فى وقت قديم نسبيا وعادت بشدة هذه الايام وهى ظاهرة " تقديس المطرب " والتى نراها فى الفضايات وفى الشوارع احيانا .. فالامر الذى يستفز اى شخص هو ان المطرب هو عبارة عن شخص عادى جدا " زى زيك يعنى " مفيش اى حاجة مختلفة عن بقية البشر غير موهبة الصوت " اللى بقت عملة نادرة " فترى بعض الشباب وكثير من الفتيات كل همهم هو الاطمئنان على المطرب واخباره وكيف كان يومه .. وانتظار كلمات التى تخرج عن لسانه كانها حكم ومواعظ وحلول لااسرار الكون .. وكيف كان اخر " نيولوك " عمله .. ونوع الجل والكريم والملابس ومحلات بيعها الى اخره .. اخرها .. ظهرت موضه بيع " بوكسرات النجوم " التى انتشرت فى المحلات الى الارصفة .. فترى مطرب قد قدم تصريح لمجلة .. فيقول معجبيه ياله من فنان وعبقرى " ومفيش زيه اتنين " وفى مجلة اخرى يظهر ويكذب هذه الخبر .. فيقول معجبيه " ايوه كده مظبوط اصل استحاله يكون العبقرى ده قال الكلام الوحش " وهكذا ياشباب يكون المطرب مشهور بغيسل المخ الذى يظهر فى عقول مريديه يجعلهم يتبعونه الى المريخ اذا اراد .. فالمطرب او الفنان كعموم له عدة شخصيات كالتى يتقمصها .. فتوجد شخصية الورع التقى الذى يظهر على الملاء فى زى وهالة الايمان والتقوى .. ( وهى قليلة فى الوسط الفنى ) او يظهر فى شخصية ابن الناس الكويسين ( وهو تباع على ميكروباص مسطرد وربنا فتحها عليه ) او شخصية العالم بكل شىء والخبير والعبقرى ... الخ والعديد والعديد مش الشخصيات التى يظهرها على الناس وليست شخصيته الحقيقة .. فمنهم من كانت صحيفة سوابقه مليئة .. ومنهم من كان .. فهم مثلنا بشر عاديين طبعيين وليسوا الهة ولاانبياء – والعياذ بالله- وبالنسبة الى فنهم فهم ليسوا مبدعيه .. فمثلا المطرب فمن يكتب الكلمات ومن يلحنها ومن يوزعها ومن يسجلها ومن يختارها .. وما عليه الا ان يغنيها كما قالوا له .. فهذا السائد بين معظم المطربين اما بعض المطربين الذين شيب شعرهم فى الوسط الفنى فهم له حق الاختيار كما يريدون .. ولكن مافى ذلك ... اليس ما يهمنا ان نسمع او نرى فن جميل يروق لنا .. وليس لنا ان نتغزل فى طيبة وبشاشة المطرب او الممثل او ابداعه فالمبدعين للاسف ليس لهم وجود فالمبدع هو الله وحده وما نحن الا مقلدون...!

شىء اخير ... ليس كل من قال أنا يعرف نفسه فالنفس والانسان فى حرب ضارية من بدء الخليقة الى نهايتها .. فالتواضع صفة جميلة .. فلماذا نسينها .. اما تناسينا ماهيتنا واصلنا فالغرور صاحبنا فى رحلتنا فلنتركه ونرجع الى اصولنا ؟؟!