حبيتك أنا

اه بحبك انتى

معرفش امتى حبيتك ولا ليه حبيتك

بس اكتشفت انى فجأة حبيتك

بقيت اشوفك فى كل صورة وفى كل كلمة

بقت احلامى معاكى انتى

وبحلم اكمل مشوارى معاكى انتى

انا حبيتك .... افتحيلى قلبك

راحل

أنا حر

مش حفضل محبوس تانى جوه المدينة

حنطلق حاطير واغوص فى الكون

مبقاش فى حاجة تقيدنى ومش حخاف

كفاية خوف

استنيت كتير مش عارف

طب لو استنيت كمان ايه ممكن يحصل

ولا حاجة ॥

اخدت قرارى وحارحل وحاغير كل حاجة

ومش حخاف تانى

ومش حافضل زى ما انا

وحشتينى

وحشتينى بجد

وحشنى صوتك

وحشنى وجودك فى حياتى

وحشنى رقتك وضحتك

وحشنى دموعك وفرحتك

وحشنى اسمى لما بتقوليه

وحشنى ملامحك وعيونك

وحشنى لمسة ايدى لايدكى

وحشنى سهرنا كل يوم

وحشنى كلامنا اللى مش بيخلص

وحشتنى سنين قضيها مع بعض

وحشتنى روحى ونفسى اللى مش بعرفها الا معاكى

الناحية التانية

اصبحت للاغانى للشباب كالدم فى الاوردة والهواء فى الرئة .. فاضحى من روتين الحياة الشخصية للشباب الاستماع الى الاغانى بكافة انواعها واشكالها احيانا.. ولكن مع هذه الظاهرة تعود ظاهرة كانت موجودة فى وقت قديم نسبيا وعادت بشدة هذه الايام وهى ظاهرة " تقديس المطرب " والتى نراها فى الفضايات وفى الشوارع احيانا .. فالامر الذى يستفز اى شخص هو ان المطرب هو عبارة عن شخص عادى جدا " زى زيك يعنى " مفيش اى حاجة مختلفة عن بقية البشر غير موهبة الصوت " اللى بقت عملة نادرة " فترى بعض الشباب وكثير من الفتيات كل همهم هو الاطمئنان على المطرب واخباره وكيف كان يومه .. وانتظار كلمات التى تخرج عن لسانه كانها حكم ومواعظ وحلول لااسرار الكون .. وكيف كان اخر " نيولوك " عمله .. ونوع الجل والكريم والملابس ومحلات بيعها الى اخره .. اخرها .. ظهرت موضه بيع " بوكسرات النجوم " التى انتشرت فى المحلات الى الارصفة .. فترى مطرب قد قدم تصريح لمجلة .. فيقول معجبيه ياله من فنان وعبقرى " ومفيش زيه اتنين " وفى مجلة اخرى يظهر ويكذب هذه الخبر .. فيقول معجبيه " ايوه كده مظبوط اصل استحاله يكون العبقرى ده قال الكلام الوحش " وهكذا ياشباب يكون المطرب مشهور بغيسل المخ الذى يظهر فى عقول مريديه يجعلهم يتبعونه الى المريخ اذا اراد .. فالمطرب او الفنان كعموم له عدة شخصيات كالتى يتقمصها .. فتوجد شخصية الورع التقى الذى يظهر على الملاء فى زى وهالة الايمان والتقوى .. ( وهى قليلة فى الوسط الفنى ) او يظهر فى شخصية ابن الناس الكويسين ( وهو تباع على ميكروباص مسطرد وربنا فتحها عليه ) او شخصية العالم بكل شىء والخبير والعبقرى ... الخ والعديد والعديد مش الشخصيات التى يظهرها على الناس وليست شخصيته الحقيقة .. فمنهم من كانت صحيفة سوابقه مليئة .. ومنهم من كان .. فهم مثلنا بشر عاديين طبعيين وليسوا الهة ولاانبياء – والعياذ بالله- وبالنسبة الى فنهم فهم ليسوا مبدعيه .. فمثلا المطرب فمن يكتب الكلمات ومن يلحنها ومن يوزعها ومن يسجلها ومن يختارها .. وما عليه الا ان يغنيها كما قالوا له .. فهذا السائد بين معظم المطربين اما بعض المطربين الذين شيب شعرهم فى الوسط الفنى فهم له حق الاختيار كما يريدون .. ولكن مافى ذلك ... اليس ما يهمنا ان نسمع او نرى فن جميل يروق لنا .. وليس لنا ان نتغزل فى طيبة وبشاشة المطرب او الممثل او ابداعه فالمبدعين للاسف ليس لهم وجود فالمبدع هو الله وحده وما نحن الا مقلدون...!

شىء اخير ... ليس كل من قال أنا يعرف نفسه فالنفس والانسان فى حرب ضارية من بدء الخليقة الى نهايتها .. فالتواضع صفة جميلة .. فلماذا نسينها .. اما تناسينا ماهيتنا واصلنا فالغرور صاحبنا فى رحلتنا فلنتركه ونرجع الى اصولنا ؟؟!

حاطبل السجاير وحاشيل حديد

بطلت التدخين اخيرا
بعد عناء عشر سنين شرب
بطلت التدخين
اخيرا حاسس ان الدنيا حلوة ونضيفة
والهوا حلو

رغم حتوحشنى كرشة النفس

وضيق التنفس
والنهجان وانا نايم
بس مش مشكلة
كل ايام والواحد يرجع رياضى من تانى
عبقالكم

حتى الهتاف فى المسيرة برضه عيرة

كل حاجة بلدنا دلوقتى
بقت عيرة
مسخة
مالهاش لازمة
منظر منفوخ على الفاضى وبس
كل حاجة بقت مزيفة
الصحاب بقوا مزيفيين مجرد صحاب وفجأة بخ مفيش
والعيلة بقت مجرد تجمعات فى مناسبات رسمية وابتسامة عريضة زى اعلان سيجنال وبس
الناس فى الشغل بيقولوا صباح الخير وجواهم بيلعونك ويلعونوا ابوك
الناس فى الشارع ماشية خايفة من بعضها
الاكل بقى زبالة مترضاش بيها الحيوانات
الميه بقت ميه مجارى
الكلام بقى كله واحد ومفيش جديد
عقلك ياترى بيفكر فى ايه
انت مش عارف
حتى الهتاف جوه المسيرة برضه عيرة
كل واحد يعملك فرقعة عشان يتعرف
ومش مهم على حساب مين او ايه
بس يعمل عشان تشاور عليه وتقول مش هو ده
طعم الدنيا حتى بقى ماسخ
مفيش طعم
كل حاجة فى الدنيا ملهاش طعم دلوقتى
الاكل
والشرب
حتى الجواز بقى روتين
والناس بقت منفوخة على الفاضى
هدوم من فوق البنى ادمين
ومن جوه فراغ وفضى
حاجة قرف
يارب اصلح الحال

قالك ايه .. قالك اضراب يوم 6

والله انا احترت فى الشعب المصرى
بس بحبه يعنى عشان محدش يفهم حاجة
وبرضه الناس تفهم انى مصرى من زمان اوى
...
بس بيظهر فى المجتمع بتاعنا من حوالى عشر سنين
ظاهر موضة او هوجة بس مش بتاعه عرابى
بس كل شوية يطلع حاجة والناس تمشى وراه
ويوم ولا اتنين تنسى وكأن محصلش حاجة
...
سمعت ان فى اضراب يوم 6
عشان الظروف تبقى احسن
وكل واحد يتلقى معاملة احسن
..
والاضراب شامل كل طبقات الشعب
عمال وطلاب وموظفين وستات ورجالة
واطفال وبنات وشباب
كله على كله يعنى
...
الاضراب وسيلة حضارية للاعتراض
فى بلد الديموقراطية
والمساواة
والحريات
...
بس مااعتقدش اننا حنوصل بنتيجة زى ما الناس متوقعة
لان اللى بالى بالك عامل حسابه
ثانيا النقطة الهامة
انا مضرب عشان انا فاضى مش ورايا حاجة
فمش حتفرق معايا انى اقعد فى بيتنا من انى انزل
اما فى ناس عندهم شغلهم واكل عشهم
مش حيقدروا يضربوا عن حاجة
لانهم لو مروحش شغلهم
حيتخرب بيتهم
لاننا دلوقتى القطاع الخاص مش بيرحم حد
وممكن مع السلامة
...
وممكن فى اماكن خاصة محترمة
حتعمل كلها اضراب للمساندة
ناس احترمتهم اوى
...
الخلاصة ان الموضوع ده
خوف من ان لاتاتى الرياح بما تشتهى السفن
محدش يزعل ان محدش عمل اضراب يومها
لانك قدامك حل من اتنين
لااما خوفا على اكل عيشه
لااما يأس لدرجة انه مش مقتنع باى وسيلة لاصلاح الحال
....
وربنا يبعد عنا العصافير :>